Kunst en acteren
Films voelen – deze formulering past bij Armin Mueller-Stahls artistieke benadering van zijn eigen filmwerk. Hij is niet geïnteresseerd in concrete scènes of filmische handelingen. Het zijn veeleer stemmingen en sferen die hij deels gelijktijdig met filmproducties, deels enige tijd na de opnamedagen uit zijn geheugen schildert. Dit wordt vooral duidelijk in de schilderijen over de verfilming van Dan Browns roman Illuminati, die grotendeels abstract zijn.
Maar ook wanneer Mueller-Stahl sterk figuratief werkt, zoals in zijn lithografiecyclus Night on Earth – Day on Earth uit 2004, is hij zeer geïnteresseerd in een niet-lineaire verhalende structuur. De bladen zijn meer dan tien jaar na Jim Jarmuschs episodische film Night on Earth (1991) ontstaan, waarin Mueller-Stahl een voormalige Oost-Duitse clown speelt die in New York als taxichauffeur werkt. Terwijl de film uitsluitend nachtelijke ontmoetingen tussen taxichauffeurs en hun klanten in Los Angeles, New York, Parijs, Rome en Helsinki laat zien, benadrukken de bladen van Mueller-Stahl de fijne, poëtische en vaak tragikomische vluchtigheid van deze momenten tussen mensen die eigenlijk vreemden voor elkaar zijn.